Wie de ontwikkelingen rond obesitasmedicatie volgt, is de laatste tijd een naam vaker tegengekomen: retatrutide. Nog niet op de markt, nog volop in onderzoek, maar met resultaten die opvallend zijn. Wat maakt dit middel anders dan de opties die je al kent, en wat weten we inmiddels wel en nog niet?

Semaglutide en liraglutide grijpen aan op één receptor: GLP-1. Tirzepatide doet dat op twee, GLP-1 en GIP. Retatrutide gaat een stap verder en activeert drie receptoren tegelijk: GLP-1, GIP en glucagon. Die derde, glucagon, is interessant omdat het de energieverbranding kan verhogen naast het onderdrukken van de eetlust. De gedachte achter deze aanpak is dat je zo op meerdere fronten tegelijk ingrijpt op de mechanismen die overgewicht in stand houden.

Uit klinisch onderzoek blijkt dat de hoogste doses retatrutide zorgen voor een gewichtsverlies tot ruim 24 procent van het lichaamsgewicht over 48 weken, oplopend tot 26 kilogram bij deelnemers met de hoogste startgewichten. Onderzoek waarin verschillende studies zijn samengevoegd bevestigt dat beeld: gemiddeld ruim 14 procent gewichtsverlies, samen met een duidelijke daling van BMI en middelomtrek.

Ook bij mensen met type 2 diabetes zijn de cijfers overtuigend. In recent onderzoek onder deze groep verloren deelnemers op de hoogste dosis gemiddeld ruim 15 procent van hun lichaamsgewicht, tegenover een paar procent in de placebogroep. Tegelijk daalde het HbA1c (een indicator voor de glucosespiegel over een langere periode) aanzienlijk, een verbetering die de diabeteszorg wezenlijk kan veranderen.

Deze getallen komen terug in meerdere onafhankelijke studies; retatrutide lijkt een reële verschuiving te betekenen ten opzichte van de middelen die nu beschikbaar zijn.

Het is verleidelijk om het gesprek over obesitasmedicatie te laten gaan over kilo's alleen. Maar er zijn meer positieve uitkomsten. Uit onderzoek blijkt een sterke afname van vetopslag in de lever, in sommige studies met meer dan 80 procent. De bloeddruk daalt, het lipidenprofiel verbetert, en de nuchtere glucosewaarden gaan omlaag.

Dat is relevant, want overgewicht is zelden een geïsoleerd probleem. Het gaat vaak samen met een verhoogd risico op hart en vaatziekten, leververvetting, gewrichtsklachten en slaapapneu. Een middel dat op meerdere van die fronten tegelijk effect heeft, bewerkstelligt dus meer dan alleen gewichtsverlies. Er lopen inmiddels grotere onderzoeken die specifiek kijken naar effecten op slaapapneu, knieartrose en nierfunctie. Wordt vervolgd...

De meest gemelde bijwerkingen zijn misselijkheid, diarree en braken, vergelijkbaar met wat je kent van semaglutide en tirzepatide. In de studies worden ze grotendeels omschreven als mild tot matig van aard en goed te behandelen door de dosis geleidelijk op te bouwen. Dat neemt niet weg dat ze voor sommige mensen reden zijn om te stoppen of de dosis te verlagen. Wie hierover twijfelt, doet er goed aan dit gesprek aan te gaan met een zorgprofessional.

Retatrutide is nog niet geregistreerd voor gebruik buiten onderzoeksverband. Er lopen nog grotere vervolgstudies,en pas als die zijn afgerond en beoordeeld door toezichthouders zoals het EMA, komt registratie in beeld.

Het stigma rond medicatie om af te vallen is hardnekkig. Het idee dat afvallen alleen een kwestie is van wilskracht en doorzettingsvermogen, houdt stand, ook al weten we inmiddels dat obesitas een chronische aandoening is met een sterke biologische component. Middelen als retatrutide onderstrepen dat: als je op de juiste hormonale routes ingrijpt, verandert er meer dan alleen gewicht. Dat is geen kwestie van makkelijke uitweg zoeken, maar van de wetenschap inzetten voor een probleem dat al te lang persoonlijk werd gemaakt.

Voor professionals betekent dit dat de gereedschapskist blijft groeien, met steeds preciezere opties voor uiteenlopende patiënten. Voor mensen die al jaren worstelen met hun gewicht, is het een teken dat de behandelmogelijkheden serieus vooruitgaan. Retatrutide is er nog niet voor iedereen, maar de richting is duidelijk: de wetenschap staat niet stil, en dat mag je met recht hoopvol stemmen.

Literatuur

Jastreboff, A. M., Kaplan, L. M., Frías, J. P., Augustin, R., Skovgaard, D., Rosenstock, J., ... & Wharton, S. (2023). Triple hormone receptor agonist retatrutide for obesity: A phase 2 trial. New England Journal of Medicine, 389(6), 514–526.

Rosenstock, J., Frías, J. P., Jastreboff, A. M., Du, Y., Lou, J., Gurbuz, S., ... & Coskun, T. (2023). Retatrutide, a GIP, GLP 1 and glucagon receptor agonist, for people with type 2 diabetes: a randomised, double blind, placebo and active controlled, parallel group, phase 2 trial. The Lancet, 402(10401), 529–544.

Nauck, M. A., Tuttle, K. R., Tschöp, M. H., & Blüher, M. (2026). Glucagon like receptor agonists and next generation incretin based medications. The Lancet.

Eisa, N., et al. (2025). Semaglutide beyond diabetes and obesity: systematic review and meta analysis of multisystem therapeutic benefits. Endocrine Practice. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41419187/

Yin, Y., et al. (2025). Efficacy of GLP 1 receptor agonist based therapies on cardiovascular events and cardiometabolic parameters in obese individuals without diabetes: A meta analysis of randomized controlled trials. Journal of Diabetes. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40207414/

Liu, L., et al. (2025). Safety and effects of anti obesity medications on weight loss, cardiometabolic, and psychological outcomes in people living with overweight or obesity: a systematic review and meta analysis. EClinicalMedicine. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39834714/